ژنومی آمبی سنس (Ambisense) هست که در آن هر دو رشته اسیدنوکلوئیک بتوانند پروتئین کد کنند (بوسیله ریبوزوم ترجمه شوند). این استراتژی در چهار جنس از ویروس های RNA دار قطعه قطعه (Segmented) :

Arenavirus، Phlebovirus، Tospovirus، و Tenuivirus وجود دارد. استفاده از این استراتژی بوسیله این ویروس ها باعث بوجود آمدن یکسری سیگنال های خاتمه مانند Hairpain ها شده است تا از بوجود آمدن RNA دو رشته (dsRNA) در طی نسخه برداری جلوگیری کنند (RNA دورشته ای بوسیله ایمنی ذاتی شناسایی می شود و در واقع این مکانیزم تکاملی برای پرهیز از پاسخ ایمنی است). همچنین (البته این نظر بندست) استفاده از نسخه استراتژی آمبی سنس این امکان رو به ویروس می دهد که بتواند از ژنوم خودش نهایت استفاده را در تولید پروتئین های مورد نیاز برای بیماریزایی ببرد. همچنین این مکانیز تکاملی باعث شده در برخی از این ویروس ها شدت علائم بیماری متفاوت باشد.